Tijd voor het tweejaarlijks terugkerende fenomeen \u2018Scout \u2013 In\u2019.
\nMet lichte scepsis vertrok een kleine delegatie van zowel oude als jongere Bisonners richting het idyllische Liempde nabij Boxtel om een weekendje scouting te beleven. De onervaren Scout \u2013 In gangers, waaronder ondergetekende, zijn positief verrast door dit weekend. Het onderstaande verslag verklapt waarom dit het geval was.<\/p>\n
We kwamen rond negen uur aan op de locatie van bestemming, nadat Hans P. om en nabij een uur later dan de afgesproken tijd(door hem zelf vastgesteld) met de aanhanger aan kwam draven op De Bison. Hier was al snel het eerste hilarische feit van het weekend een feit. Bas den B. liep met grote weekendtas en al een diepe greppel in, wat een erg vermakelijk momentje tussen ondergetekende, lijdend voorwerp, Stijn B. en Bob de B. tot gevolg had. Hierna zijn er geen noemenswaardige incidenten gebeurd en rond half 11 stond onze tent dan ook ergens achteraan subkamp \u2018The Forest\u2019 ingericht en al, klaar voor wat komen ging. Al snel begaven we ons naar het festivalterrein om te kijken wat daar allemaal te beleven viel. Onze feesttocht begon bij de tent \u2018The Fir\u2019. Hier was het onnoemelijk druk, dus concludeerde wij uiteraard dat het wel h\u00e9\u00e9l tof moest zijn. Langzaam maar zeker naderde we de bar en wat ruimte in de tent. Uiteindelijk hadden we een biertje en ruimte. Het was een zeer vermakelijk feestje, ondanks de drukte. Alle Nederlandstalige, jaren \u201990 en trance kwam voorbij waarbij het nodige bier verspild werd door op de dansende menigte te belanden. Na een tijd of wat vonden we het welletjes geweest, door de combinatie van dansbare nummers, heel veel dansende mensen en een veel te dichte tent, was het super tof maar toch ook wel heel erg warm. Onze tocht bracht ons verder naar \u00b4The Oak\u00b4 waar het vergeleken met de vorige locatie vrij dood was, hier zijn we dan ook weer snel weggegaan. Tegen die tijd was het al vrij laat en sommige mensen taaide al weer af en kozen voor de relatieve rust van de camping om daar te genieten van hun bed(Lees: stretcher) of nog een biertje. Anderen dronken nog een biertje op het festivalterrein alvorens campingwaarts te keren en weer anderen vermaakten zich nog prima met vrouwelijke waterscouts. Rond drie uur lag de hele groep op \u00e9\u00e9n oor, voor de welverdiende nachtrust als voorbereiding op de (voor sommige) drukke zaterdag die op het programma stond. <\/p>\n
Omstreeks half negen kwam iedereen langzaam maar zeker de tent uit en Bas den B. kwam de aanhanger uitrollen, dit omdat, mede door de achterlijk grote stretchers die tegenwoordig hip zijn, er geen ruimte meer was in de tent. Hans P., Inno van M. en Edward B. begaven zich naar het festivalterrein om daar te genieten van een verzorgd ontbijt en de rest ontfermde zich over de eitjes en de daarbij horende ingredi\u00ebnten. Na dit ontbijtje was het tijd voor relaxen en voor sommige tijd voor wat workshops. Mocht je daar meer informatie over willen, moet je even de desbetreffende personen aanspreken. Na wat uren opvallend weinig uitgevoerd te hebben ging ondergetekende ook richting het kampterrein om te kijken wat daar te beleven was en op den duur de workshop \u2018kinderen met een beperking\u2019 te volgen. Op het kampterrein was veel te beleven, echter lagen veel dingen op zijn zachts gezegd niet helemaal op \u00e9\u00e9n lijn met de algemene Bison sfeer. Ondanks dit gegeven hebben we toch een activiteit gevonden waar we ons wel mee konden vermaken, namelijk het spel \u2018Wie ben ik?\u2019.
\nNa dit vertier hebben we nog wat gezworven over het terrein en langzaam maar zeker begon de workshop zijn opwachting te maken. Met een delegatie Bisonners gingen we naar de tent waar de avond ervoor weinig te beleven viel en dit bleek achteraf een voorbode voor de workshop te zijn. Het verhaal was op sommige punten zeker niet oninteressant, maar het geheel bleek toch een combinatie van open deuren en een zeer verfijnde trap. Na drie kwartier was het einde daar en zonder iets wijzer te zijn geworden vervolgde we onze weg over het terrein. Hier was verder niet echt veel noemenswaardig te beleven en we wilden dan ook al terug lopen naar het kampterrein toen een zekere Pierre Wind ons de weg versperde. Deze topkok anex cabaretier kwam ons scouts even laten zien hoe je lekker eten moeten maken in de wildernis zonder dat je iets bij je hebt, echter wel met wat haken en ogen. Zo was het bijvoorbeeld cruciaal dat je een schep, eieren en zout bij je had en was het ook erg belangrijk om 24 bakstenen en een auto met draaiende motor tegen te komen. Dit was dus een iet wat chaotisch verhaal en al gauw besloten we gezamenlijk dat hij toch wat te druk was voor onze conditie en dus begaven we ons weer naar de camping. Hier werd vrij weinig uitgevoerd, sommige namen het er van en deden een middagdutje en een aantal, waaronder ondergetekende, gingen naar de supermarkt om bier, sigaretten en eten te halen.
\nHet eten bestond uit kip, rijst en chicken tonight en nog iets van de Lidl. Een aantal mensen ontfermde zich over het koken en al snel zaten we te smullen van de A \u2013en B merk maaltijd. Daarna werd er nog even gevoetbald en muziek geluisterd, alvorens we naar het festivalterrein gingen om te genieten van de tweede feestavond van de tot nu toe boven ieders verwachtingen verlopen Scout \u2013 In. Deze avond verschilde niet veel van de andere, alleen dat om 23.00 DJ Kypsky zou draaien en volgens Stijn B. en Bob de B. mochten we deze niet missen, een aantal mensen gooide dit advies in de wind en gingen hun eigen weg. Met een elite groepje begaven we ons richting \u2018The Fir\u2019 om te ervaren wat die DJ Kypsky zoal te bieden had. Het was een ontzettend vet optreden, met dubstep, drum \u2018n\u2019 bas en techno. Na dit enerverende optreden gingen we naar de centraal opgestelde tafels waar de andere mensen zaten. Hier hebben we ons prima vermaakt met de \u2018Twitterfountain\u2019 die in de \u2018Tree of Life\u2019 was gemonteerd. Na de resterende muntjes opgemaakt te hebben gingen we allen terug naar de camping om ofwel te gaan slapen ofwel nog wat biertjes te drinken. Ook nu weer lag iedereen zo rond drie uur in de tent op weg naar de onvermijdelijke opruim en vertrekdag. <\/p>\n
Deze dag begon om half tien met een slaapzak gesprek en eindigde in een voor iedereen zeer fijn bed.
\nNadat een aantal enthousiastelingen iedereen zijn bed had uitgetrapt en alle PGU uit de tent verwijderd was lag de tent verrassend snel om en ook al zo snel was deze ingepakt. Ondertussen ontfermde verschillende mensen zich over de troep rond het kampement en de meegekomen keukengerei. Ondertussen werd er veel gelachen. Nadat alles was ingepakt en ingeladen in de aanhangwagen zijn we nog naar het festivalterrein geweest, omdat onze aanhanger pas vanaf 13.00 uur weggebracht werd naar het parkeerterrein.. Hier hebben we nog wat insignes gekocht, genoten van een bakje koffie en wat New Kids achtige figuren die een zeer vermakelijk optreden weggaven. Daarna gingen we terug om onze volledige aandacht te storten op de aanhangwagen. Het wegbreng systeem met de Land Rovers bleek toch niet zo soepel te gaan als kennelijk aanvankelijk werd gedacht door de organisatie. Pas toen Jasper D. zich genoodzaakt voelde om in te grijpen en met het briljante idee kwam iedereen een nummertje te geven, op volgorde van wegrijden, ging het pas gestroomlijnd en waren we opeens verrassend snel op weg naar het parkeerterrein waar Edward B., Hans P. en Inno van M. ons opwachtte om ons terug te brengen naar \u2018De Bison\u2019. Na een avontuur dwars over achterbank op Stijn B, Bob de B. en Bram M. in Edward B.\u2019s auto en een boze Inno van M. waren we rond een uurtje of half drie op weg naar huis alvorens een uur later op de plaats van bestemming aan te komen. Hier hebben werd alles opgeruimd, door een enkeling nog een lekker hamburgertje gegeten en afscheid genomen!<\/p>\n
Het was een zeer geslaagd weekend en ik ben er zeker over twee jaar weer bij, want je weet wat ze zeggen: Elke twee jaar komen wij bij elkaar op de Scout, Scout, scout, scout, scout- IN!!!!<\/p>\n
Jesse(Mang)<\/td>\n
Tijd voor het tweejaarlijks terugkerende fenomeen \u2018Scout \u2013 In\u2019. Met lichte scepsis vertrok een kleine delegatie van zowel oude als<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"rop_custom_images_group":[],"rop_custom_messages_group":[],"rop_publish_now":"initial","rop_publish_now_accounts":{"facebook_1409362679265151_570353292989000":""},"rop_publish_now_history":[],"rop_publish_now_status":"pending","footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"class_list":["post-552","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-stam-verslagen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.debison.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/552","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.debison.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.debison.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.debison.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.debison.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=552"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.debison.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/552\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":553,"href":"https:\/\/www.debison.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/552\/revisions\/553"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.debison.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=552"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.debison.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=552"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.debison.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=552"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}