Het logboek van de Carcamels tijdens de RSW
Dag 1 bij de RSW.
8.30 kwamen we aan. We kregen een kar. Het paste er net op! Later gingen we ons intjecen. Daar vroegen ze onze namen en waar we vandaan komen. Daarna moesten we naar de jury. Dat was best spannend! We moesten toen weer verder en gingen we pionierhout halen. We moesten toen alle balken meenemen! Maar dat lukte niet echt en hebben niet alles mee genomen. We liepen twee keer. Een paar meter verder (15 meter) gingen we op de foto! We moesten toen nog een eindje lopen naar ons subkamp. Daar gingen we alles een beetje organiseren. En we gingen we de tent op zetten. En de keuken tafel op zetten.
Sjors ging voor de hike uitleg en de rest moest zijn spullen pakken voor de hike. Sjors kwam terug en legde het aan ons uit. We gingen lopen en gelijk goed. Na vele kruispunt. Waren we verdwaald.
Erg handig maar we kwamen tog terug. Toen ging het opeens echt fout, want we waren vergeten een limmerik te bedenken. Toen gingen we de tafel dekken. We zijn nu aan het koken. En we zijn bijna klaar. We vragen ons wel af waar de jury blijft. We gaan nu het toetje maken. En het eten opscheppen. We gaan nu eten. We zijn net opgestaan. En Bart heeft net met zijn voet goed geharkt. Die heeft de tent schoon gemaakt.
Het kampverhaal
Na het leuke spel. Daar kreeg je chocomel en een koekje. We gingen naar een verhaal luisteren:
Er was een dorp. Het omweerde buiten en regende. De mensen waren aan het eten. De heren aan een tafel zittent. De boeren aan de tafel en de knechten aan een tafel. Want die konden niet zomaar bij de boeren gaan zitten. En op eens ging de deur open. Er was schemering (dat kwam door de sigaretten) De man kwam naar binnen. De mensen wisten één ding zijn naam: Flierefluiter.
(Ten minste zo werd hij genoemd want hij rijsde alle markten af.) Hij ging zitten bij de knechten. Want hij praate liever met de knechten dan de boeren. Een knecht zij: heb je het al gehoord. Wat moet ik hebben gehoord. Zei de flierefluiter. Dat van Boer Bartens. Hij heeft een schat gevonden. Dat is toch hartstikke goed zei flierefluiter. Nee, nee dat is vreselijk. Hoezo? Nou boer Bartens en zijn zoon waren zoals gewoonlijk op zoek naar brandhout (want ze hebben niet veel geld.) Boer Bartens zag dat zijn zoon heel de tijd bezig was op één stuk. Hij vroeg aan zijn zoon. Wat ben je aan het doen. Ik ben bezig pa Waar ben je dan mee bezig zoon. Ik ben bezig met een stronk. Da’s gen stronk maar een struik. Ze pakte de struik en trokken. En opeens trokken ze het er af. Dat was goud. Hij bracht het naar de burgemeester. Ruilde het in voor geld. Kocht een huis. Maar een knecht liep langs de plaats waar de struik heft gestaan. Hij zag een witte gedaante al krijsend. Mijn schat gestolen. Ik zal ze vermoorden. Flierefluiter en de zoon van boer Bartens pakte de geest en het bleek dat het een mens was.
Einde
Daarna waren we moe. We gingen naar ons kamp. De pl en apl gingen nog even het kamp opruimen. Wij mochten al vast slapen. De volgende ochtend werden we wakker. We gingen eten Sjors ging al naar de spel uitleg. We gingen een spel doen. Je moest dingen uit beelden. Meer konden we niet schrijven want we hadden weinig tijd.
Sjors, Frits, Jacco, Bart en Lars