Evenals voorgaand seizoen is er ook dit jaar sprake geweest van een stamkamp. De stam bestaat uit leden van scoutinggroep De Bison welke ouder dan achttien jaar zijn en dus geen lid meer kunnen zijn van de Rowans. Naast oud Rowans zijn ook leiding en oud-leiding lid van de Stam.
Het stamkamp werd dit jaar gehouden in Enschede (Twente) en uw redactie was erbij. Rond de klok van 20:00 uur werd vertrokken vanuit Zeist waar de deelnemers door de mensen met een auto van huis werden opgehaald. Na een voorspoedige reis richting het oosten arriveerden de stamleden rond 21:30 uur te Enschede waar het gehuurde gebouw snel gevonden was. Het betrof een slecht te verwarmen ex-kleuterschool (geen school voor ex-kleuters maar een ex-school voor kleuters) welke stukje bij beetje tot gezellig scoutinggebouw werd. Een van de stamleden waagde zich aan de uitspraak “Bij een ander is het gras altijd groener, maar nu even niet, zal ik maar zeggen”.
De aandacht van de nog aanwezige Sherpa groep werd getrokken op het moment dat enkele stamleden de verleiding van een “dikke mat” niet konden weerstaan en spontaan overgingen tot het oudhollands bokkie springen. Na deze fysieke exercitie werd overgegaan tot een ronden maxen (spel met
bier en dobbelstenen) en de “dikke mat” werd dankbaar gebruikt als extra matras.
Na enkele uren bleek de eerder genoten Mc-Donalds maaltijd niet aan alle verwachtingen te voldoen en werd besloten over te gaan op een zoektocht naar eten. Gewapend met een kaart van de omgeving (stratenboek) werd, door de aanwezige cartografische virtuozen, bepaald dat de stad zo’n 15 minuten wandelen verderop moest zijn. De scouts, niet voor een kleintje vervaard, gingen gezamenlijk, gewapend met wat BVO, frisse moed en zonder potje met vet, de lanen in en de paden op. Via een woonwijk, een park en een boulevard was de kortste weg richting het centre ville spoedig gevonden. Als bijen op honing en muggen op een philips-peer, werden de kampgangers getroffen door de aantrekkingskracht van bar/disco Lunatic. Een bijzonder sfeervol etablissement, met goed harde dans muziek, een bar met prettig uitzicht en een prettige dansvloer. Met andere woorden, voor ieder wat wils.
Na een aantal consumpties, borrels, sluitingstijd, een vette hap, wandeling terug, BVO en een praatje; was het bedtijd en legden de bikkels van de stam zich ten rusten.
Zaterdag ochtend , rond 11:00 uur besluiten de stamleden zich aan een welverdiende en nodige douche te wagen. Omdat er geen boter in huis is, besluiten Edward en Inno boter te gaan kopen in de stad. Dit blijkt makkelijker gezegd, geschreven, uitgetekend en voorgesteld dan gedaan. 1,5 uur na vertrek keert het tweetal terug, maar met boter en kibbeling. De kibbeling zou die ochtend dienen als ontbijt, waarna de afweging werd gemaakt te gaan schaatsen of van de laatste mogelijkheid te profiteren te winkelen in Enschede. Voor de laatste optie werd gekozen. Mede naar aanleiding van de ophanden zijnde valentijns maandag.
Na een prettig middagje winkelen- in een bijzonder gezellig, niet pittoresk, maar wel aantrekkelijk, overdekt en toch weids- centrum, werd afgesloten met een tas koffie, bitterlemon, cola etc. De boodschappen werden gedaan en na een voorspoedige wandeling werd gekookt.
Het menu bestond uit: Nasi afgesloten met in rum gebakken banaan met straciatella ijs. Al die lekkernijen zijn bereid door Kees en Jasper S, waarbij moet worden opgemerkt dat Chiron zorg heeft gedragen voor het draaien van de bananen in de rum.
Net na het eten arriveerde Maarten vanuit Zeist. Gelukkig was het gebouw voorzien van een magnetron en kon hij zijn maaltijd zodoende “als nieuw” genieten. Gelegenheid voor een praatje, enige ontspanning, een borrel of een spelletje was er volop tussen eten en afwas en daarna. Voorafgegaan door de nodige heftige discussies, over ondermeer de zin van het leven, en het doen verdwijnen van enkele glazen black-russian, werd besloten de wandeling richting hartje Enschede te beginnen.
We spreken rond de klok van 01:00 uur als de groep scouts afdaalt in een bekunstsneeuwde kelder, welke de naam Apres ski club surprisebar draagt.
Hier wordt evenals de voorgaande nacht de stress van de afgelopen dag vergeten en laat iedereen zich bijzonder schaamteloos gaan. Het benaderen van het niveau van de lokale danser blijft echter voor menig stammer een droom.
Na een enerverende nacht zoeken de padvinders de koude winternacht weer op. Na het genieten van een warme versnapering vanuit “de muur” gaat de groep scouts, bijzonder rustig en in een aantal groepjes verdeeld, richting overnachtingsadres. Rond de klok van 4:30 worden enkele leden van de ons zo geliefde scoutinggroep serieus lastig gevallen op straat. E.e.a. draait uit op een ordinaire schoppartij welke bovenal de verbazing schetste van de slachtoffers. Na enkele minuten bleken de gemoederen bedaard en keerde de rust weer op straat. De aangeslagen kampgangers zetten hun weg voort richting de ex-kleuterschool, waarbij zij langzaam maar zeker steeds meer leden van de groep tegenkwamen.
’s Nachts werden voor het eten nog de nodige frikadellen voorzien van een bruin laagje voordat zij verorberd werden, waarna eenieder lekker zijn warme bedje op zocht.
Zondagochtend, laat in de ochtend werden wij gewekt door de prikkelende zon welke tussen de kieren van de gordijnen door prikte. Nadat eenieder zijn
verwondingen had onderzocht kwamen JasperD en Chiron op het schitterende idee om de rest van de groep te voorzien van een overheerlijk gebakken ei op
bed naar keuze. Na het verorberen van dit culinaire hoogstandje begaven wij ons naar de eettafel om de rest van de dag door te nemen. JasperS leek het
verstandig om zijn been te laten onderzoeken in het ziekenhuis, zodoende verliet hij vergezeld door Edward het gebouw.
In de veronderstelling dat de 2 heren wel snel terug zouden zijn bleven de overige stamleden weinig bruisend achter aan de eettafel in het lokaal waar
het er eerder dat weekend zo gezellig aan toe ging. Nog wat nakeuvelend over de vorige avond bleef ook deze delegatie van de speltak actueel doordat
Edward regelmatig één van onze telefoons af liet gaan en JasperD de voetbalstanden met de rest deelde.
Het bleek allemaal net iets langer te duren in het ziekenhuis dan iemand had durven vermoeden en zodoende is de achtergebleven groep het gebouw aan kant gaan maken. Er werd gedweild op plekken waar sinds de leegstand van de oude ex-kleuterschool niet meer gedweild was en enkelen namen hun taak zo serieus dat ze bijna zo fanatiek als in hun eigen clubgebouw te werk gingen.
Zoals afgesproken arriveerde de verhuurder van het gebouw om 15:00 om de sleutel in ontvangst te nemen. Er moest echter alleen even contact opgenomen
worden met de andere delegatie om te informeren waar de sleutel zich bevond. Maarten reed met Chiron en Jasper als navigator vervolgens even langs het
ziekenhuis om daar de sleuteloverdracht plaats te laten vinden. Een half uurtje later dan afgesproken werd dan eindelijk het gebouw afgesloten en
besloot de overgebleven ploeg richting het ziekenhuis te vertrekken om daar Edward te vergezellen en te bekijken hoe de rest van de dag het beste
ingevuld kon worden.
In het ziekenhuis aangekomen bleek Edward een zeer gezellige wachtkamer uitgekozen te hebben vlak naast de EHBO waar JasperS zich achter een
gesloten deur moest bevinden. Hier aangekomen werd al snel besloten om het gekeuvel van de avond hiervoor voort te zetten en het nog eens over de
financiële kant van het weekend te hebben. Tot ogenschijnlijke vreugde van enkele aanwezigen.
Na een flinke wachttijd gebeurde plots onverwachte: JasperS kwam met zijn jas al aan de wachtruimte binnenlopen. Nadat hij de verheugde groep
medescouts geïnformeerd had over zijn lichamelijke toestand, hebben vele handen licht werk gemaakt bij het overladen van de bagage tussen de
verschillende auto’s. Op de parkeerplaats van het ziekenhuis namen we vast afscheid van elkaar om vervolgens richting onze veilige thuisbasis af te
reizen.