In het najaar van 2006 plofte op de deurmat van alle stamleden van Scoutinggroep “De Bison” een hele mooie uitnodiging. De voorkant bestond uit een afbeelding van een cocktailglas en aan de binnenkant het beeldmerk van “Martini” en kon je de vooraankondiging lezen van een stam-weekend. De organisatie, in handen van Jasper Schut en Edward Bos, liet over de inhoud van het weekend verder niets los. Het weekend van 23, 24 en 25 februari 2007 moesten de genodigden zeker vrijhouden voor dit stamevenement. Eind 2006 begin 2007 viel opnieuw bij ieder stamlid een grote enveloppe in de bus met daarin een zeer goed verzorgde reisgids van “Martini Travel”. Daarin stond o.a.:
“Het stamkamp biedt ook dit jaar weer een uitdagend en afwisselend programma, waarbinnen inspanning en ontspanning elkaar op unieke wijze opvolgen en aanvullen. Bij aankomst op het kamp begint een onvergetelijk weekend waarbij de unieke mix van verrassing en participatie, voor en door de deelnemer centraal staan”.
Vrijdagavond 23 februari werden alle deelnemers om 18.30 uur bij het groepshuis “De Bison” verwacht. Natuurlijk was dit voor een hoop mensen een onmogelijke opgaaf maar toen iedereen toch was gearriveerd, konden we rond 19.15 toch vertrekken voor een lange autorit naar het hoge noorden van het land. De stad Groningen was ons uiteindelijke einddoel. Nadat we ons onderweg nog tegoed hadden gedaan aan één of meerdere gerechten bij een welbekende hamburgerketen arriveerden we rond 22.30 uur op de plaats van bestemming. Ook dit jaar overnachtten we in een accommodatie van een plaatselijke scoutinggroep. Het gebouw bestond uit twee verdiepingen en kon een grote schoonmaakbeurt zeker gebruiken. Beneden bevonden zich een kleine keuken, 1 toilet en douche een welpen- en beverlokaal en een groot magazijn. Deze laatste twee ruimtes waren niet toegankelijk. Boven was een ruim scoutlokaal en een ruimte voor de explorers cq. stam met een gezellige zithoek en een bar. Aangekomen werden we verwelkomt door een aantal vrolijke explorers die hun opkomst aan het afronden waren. Boven in het stamlokaal was het ook al erg gezellig en de stemming kwam er snel bij iedereen in. Nadat de meeste hun slaapplaats in het scoutlokaal hadden klaargemaakt, stond in het stamlokaal ons een andere verrassing te wachten. Daar op de tafel stond de Martinitoren in volle glorie te stralen. De organisatie had de toren in miniatuur nagebouwd en deze toren vormde de spil van een gezellig spel. Via diverse vragen en opdrachten konden de deelnemers via de transen de toren beklimmen en wie als eerste te top had bereikt, was winnaar. Ook aan de bar waren groepjes aan het kaarten, dobbelen of gewoon gezellig aan het praten. Muziek was er ook in overvloed: via een aanwezige computer werd het ook muzikaal gezien een geweldige weekend. Tot diep in de nacht werd er doorgespeeld, gepraat en gedronken en bleef het gezellig.
De volgende ochtend, zaterdag 24 februari, werden de eerste al vroeg wakker en zoals gebruikelijk begonnen zij met het zetten van koffie. Ook douchen was nu nog mogelijk zonder te wachten maar algauw kwam hier verandering in en ontstond er een wachtrij voor de enige douche die aanwezig was. Onder het genot van een bakje koffie rustig in de rij je beurt afwachten en inmiddels zag je overal in het gebouw mensen wakker worden. In de veel te kleine keuken van het gebouw werden de voorbereidingen getroffen voor het ontbijt en in het welpenlokaal stonden de tafels al gedekt. Na het ontbijt de afwas, de laatste lichamelijke verzorging en dan snel de auto’s in op weg naar een boerderij voor een partijtje, jawel, Boerengolf. Aangekomen op de boerderij werden we met koffie en koek in de schuur ontvangen. Na een korte uitleg van het spel en de spelregels werden we door de boer in groepen verdeeld en kon het golfen beginnen. Met een klomp aan een bezemsteel en een klein soort voetbal moesten we een ong. 2 km lang parcours afleggen. Het parcours ging dwars door de weilanden met de nodige koeienvlaaien, over sloten en bruggetjes en een heleboel modder en klei. Schoon bleef je er niet bij en als je ook nog met een polstok over een sloot moest springen hield je het ook niet droog als het mis ging. Dit overkwam natuurlijk meerdere personen waaronder Anita de Jong en Kees van Dijk. Halverwege het parcours werden we nog door de boer verrast met een kleine versnapering in de vorm van een glaasje Berenburg of een ander drankje. Nadat de eerste groepen alle holes hadden gehad, besloot de rest te stoppen omdat het toch een vermoeiende bezigheid was. Terug in de schuur nog even nagepraat en uitgerust en konden we terugkijken op een geslaagde kennismaking met het Boerengolf een leuke bezigheid welke in opmars is. Na het golfen terug naar het gebouw om ons op te frissen en eventueel te lunchen voor de liefhebbers.
Daarna een bezoek gebracht aan de stad Groningen. Hier kon iedereen de middag zelf op eigen gelegenheid doorbrengen en eventueel winkelen. Helaas was de Martinitoren nog niet toegankelijk anders had de organisatie dat zeker in het programma opgenomen. Natuurlijk ook nog een bezoek gebracht aan het Grand Café “De Drie Gezusters” een van de bekendste uitgaansgelegenheden van Groningen. Tegen het eind van de middag waren we weer terug in het groepshuis en werd begonnen met de bereiding van de warme maaltijd. Ondanks dat de keuken erg klein, rommelig en ongeriefelijk was wist het kookteam toch een zeer smakelijke snert op te dienen. Hierna werd de avond in het stamlokaal voortgezet en ook nu weer was het een gezellige bedoeling. Natuurlijk konden een aantal deelnemers het niet laten om toch nog even de disco in de stad te bezoeken. Diep in de nacht zochten de laatste mensen hun bed op en konden nog genieten van een paar uur slaap. En tijdens deze nacht ? Dan beleeft een enkel persoon toch wat aparte avonturen…
Zondagochtend 25 februari
Na voor de meesten een korte nachtrust werd de dag begonnen met een overheerlijk Bison-ontbijt. Natuurlijk een overvloed aan koffie, eieren zowel gekookt als gebakken en diverse broodsoorten en beleg zorgden voor een stevig ontbijt. Na het ontbijt werd begonnen met de grote schoonmaak van het gebouw.
Door een goede coördinatie en vlotte organisatie was het gebouw snel schoner dan dat we het op vrijdagavond hadden aangetroffen. Hierna verlieten we het gebouw en reden naar een prachtig sportcomplex in Groningen voor het leveren van een sportieve prestatie als afsluiting van het Stamkamp. Aangekomen werd het nog even spannend of we er terecht konden ondanks een schriftelijke bevestiging. De beheerder was ons even vergeten maar was inmiddels wel bezig met de voorbereidingen voor haar verjaardagsfeest. Na enig overleg konden we toch onze sportkleding aantrekken en de badmintonvelden opbouwen. Hierna begon een ware badminton competitie tussen alle stamleden. Algauw zag je verhitte gezichten, doorzwetende sportkleding en hijgende “sporters”.
Natuurlijk kon niet iedereen gelijktijdig badmintonnen en werd het ook in het restaurant een gezellige bedoeling. In de sportzaal waren de scheidsrechters druk in de weer om de punten bij te houden en de spelers te wijzen op de juiste spelregels en evt. misstanden te voorkomen. Nadat iedereen tegen één of meerdere spelers hadden gespeeld werd het competitie element terzijde gelegd en ontstonden er informele spellen. Na ruim twee uur intensief gespeeld te hebben was het tijd voor een verfrissende douche. Toen de eerste verjaardagsgasten het restaurant betraden verlieten we moe maar voldaan de sportaccommodatie en konden we terugkijken op een zeer geslaagd Stamweekend.
Inno