Zoals de meeste stamkampen in het voorjaar wordt er verzameld op De Bison. Allerhande meuk wordt in de auto’s gepompt en de auto’s met inhoud denderen naar… Ja dat wist nog niemand want dat zij de routebeschrijving niet. Alleen dat het een best eind rijden was en dat we in het midden van niets zouden uitkomen. Ver van snelwegen en een beetje minder ver van provinciale wegen. Vol goede moet reed een kudde Bionwagens richting het oosten van het land. Gelukkig niet ongeregeld en zonder doel anders zou het een waren we een op hol geslagen kudde geweest.
Na een enerverende rit komen we aan in het pittoreske Borculo. Wel in het donker dus hoe de omgeving er uit ziet is nog niet helemaal duidelijk. Na de indeling van de slaapruimte werd aangevangen met het programma. Een topspel: De stam-gasten en de leden van de blauwe knoop. Een briljante 16+ variatie op Weerwolven van Wakkerdam. Ik weet niet of jullie bekend zijn met Weerwolven van Wakkerdam maar de variatie hierop hield in dat de Weerwolven nu leden van de blauw knoop waren. De burgers ui Wakkerdam zijn dan de stamgasten enzovoort enzovoorts. De stam-gasten krijgen gewoon een pilsje en de leden van de blauwe knoop een alcohol vrije versie daarvan. Geen plesante opgaaf kan ik u zeggen. Zeker niet als je voor iedere rond je glas moet legen. Degene zonder glas? Jawel die is die dag vermoord door de blauwe knoop.
Ondanks dat de stam-gasten echte pilsjes mogen nuttigen heeft de blauwe knoop geen pot kunnen winnen. Maar na 4 keer spelen waren orde, tucht en reinheid ver te zoeken in het Borculose bos. Hierna werd het volgende spel geïntroduceerd: De Mobilekiller. Dit houd in dat je niet gefotografeerd mag worden met je mobiel in de hand maar als je gebeld wordt moet je wel opnemen. Doe je dat niet (dat opnemen dan he) dan mocht je voicemail ingesproken worden met het woord: Mobilekiller. Iedereen had 6 levens. Als iemand je mobiel vermoord had, dus of een foto of je voicemail dan moest je een van je leventjes afstaan aan de dader.
Dit spel monde uit in hilariteit en de meeste deelnemers waren eigenlijk al dezelfde avond vakkundig afgemaakt.
Slechts een enkeling kon de zaterdag nog doorspelen. Wat ook gretig gedaan werd door de overlevenden. De zaterdagochtend viel eigenlijk niemand zwaar, dus gaande de ochtend werd het al gezellig druk in de ‘woonkamer’ en werd het program van die middag uit de doeken gedaan. Of eigenlijk niet en gingen we eerst naar Zutphen. Hier mochten we op SMS-raadselspeurtocht en dat leidde ons naar verschillende etablissementen waar wij ons avondeten moesten scoren. Zo gezegd zo gediggiedaan als kwam er wel wat loopwerk bij kijken. Maar dat deerde niet want prachtig lenteweer vergezelde ons reeds.
Na een briljante pot chili in het kampgebouw en een afwas later werd ontspannen begonnen aan de avond. Enkelen togen lopend naar het lokale bierhuis en andere bewaakten het fort en deden enkele spellen. Toen iedereen gaande de avond weer centraal was werd met zijn allen nog spellen gedaan.
De zondag zou een zware dag worden, we moesten sporten. Sterker nog: we moesten badmintonnen. Een uur lang draven achter een shuttle en keihard knallen. Enkele blonken uit en enkelen tja stelden teleur. Laten we hier verder niet over uitwijden. Daarna nog een beetje ontspannen poedelen in het naastgelegen zwembad en vervolgens voor de grote schoonmaak terug naar het kampement. Eigenlijk gebouw maar ik wilde het woord kampement graag gebruiken. En zoals je wellicht al kunt raden was het op het schoonmaken en terugrijden na alweer het einde van een tof kamp waarin ont en spanning elkaar prima in evenwicht hielden.