Vrijdag
Vrijdag middag zijn we (Bernard, Daan, Kees en ondergetekende) begonnen met het opbouwen voor de JOTI. We waren nog niet eens functioneel bezig met het werkelijke opbouwen of we kwamen voor een praktisch probleem: Hoe zetten we de tafels neer zodat we iedereen een plekje kunnen geven en we ook nog eens op de meeste plekken makkelijk kunnen komen. En natuurlijk de nooduitgangen vrijhouden !
Nadat we een oplossing daarvoor bedacht hadden konden we door met opbouwen. Tafels geplaatst, de pc voor de internetverbinding opgesteld en aangezet, de webcam er op aangesloten. Vervolgens de tafels volbouwen met de eerste pc’s en uiteraard aansluiten op de electra. Het netwerk werd aangesloten zodat de aanwezige pc’s ook het internet konden gebruiken. De eerste test: het werkt, de tweede test: het werkt maar niet bij iedereen, blijkt dat een verbindingsonderdeel voor het netwerk niet helemaal jofel werkt met de andere onderdelen, het vervelende onderdeel ontkoppeld en JAWEL het werkt !!!!
Als snel rollen de eerste internetpagina’s over de beeldschermen. Uiteraard kan het niet lang uitblijven of de eerste netwerk computerspellen worden gestart. Ondertussen druppelen steeds meer mensen binnen, met danwel zonder pc. Spellen die gespeeld werden: Quake 3 Arena, Soldier Of Fortune en Re-Volt. Ondertussen word er vele muziek gedraaid, dit en een mengelsmoes van gerace en geschiet maakt dat het een oorverdovend geheel was.
Gaande de avond is er uiteraard op MSN en een beetje op IRC gechat. Enkelen doken op tijd hun bed in omdat zij nog andere bezigheden gepland hadden op zaterdag. Anderen maakten het erg laat door lekker door te gamen. Om half vijf besloot ikzelf om maar eens mijn slaapzak op te zoeken om eens lekker te gaan knorren. Juist op dat moment werd er een historisch spel gestart: Mario Kart 64. Dit heb ik echter laten lopen, ik was te moe.
Zaterdag
Toen ik wakker werd was ik reeds 4 keer door een wekker uit mijn slaap gehaald, waarna ik gelukkig weer direct in slaap viel. De vijfde keer vond ik het wel welletjes en ben ik opgestaan. Dit was om 9 uur… Een kleine 4 uur slaap. Na wat kleine activiteiten aan de pc’s, een douche beurt en een heerlijk ontbijt met croissants weer achter de computer gekropen. Om Command & Conquer werkend te krijgen eerst nog wat geprutst… met goed resultaat. Vervolgens zijn er verschillende spellen gestart waaronder Dune. Hier moet je een legermachtje bouwen en kun je ten strijde trekken tegen je tegenspelers en niet tegen jezelf. Wat Bernard (verward wellicht door de slaap) deed door zijn eigen gebouwen te bombarderen.
Langzaam druppelen de eerste verkenners binnen en wordt er aan het chatten geslagen met scouts in binnen en buitenland. De verkenners hebben zich gewaagd aan een scoutquiz in een chatkanaal en moesten contact zoeken met internationale scouts. Nieuw Zeelanders lukten niet echt, die sliepen waarschijnlijk op dit tijdstip. Na veel gechat toch maar weer overgestapt op het gamen. Er wordt afwisselend ge-Duned, ge-Re-Volt, ge-SOF-ed (Soldier of Fortune), geinternet en gechat.
Er zijn verschillende spelen gespeeld en op de gamecube zijn ook verschillende mensen bezig geweest met een aantal spellen. Dit werd niet door iedereen een succes gevonden. Onder andere door Daan en mijzelf. De regelmatige / grote wachttijden (wat bij een spelcomputer tot het verleden zou moeten behoren) was niet van de lucht en zodoende werd het spel plezier niet verhoogd. Om die reden hebben we het, na 4 of 5 spellen geprobeerd te hebben, de spelcomputer opzij gelegd.
Hierna hebben we weer ‘gewoon’ op de computers gespeeld, onder andere Dune, waar Kees grandioos verloor en ik vervolgens mijzelf heb overgegeven aan Daan. Dit omdat Kees en ik ongeveer directe buren waren en we elkaar continue hebben beschoten. Daan daarentegen had alle tijd van de wereld om een mega legermacht op te bouwen welke hij dus ook inzette tegen mij. Om een lang verhaal kort te maken heb ik me overgegeven aan Daan. Op het moment dat ik dit schrijf wordt er weer Re-Volt gespeeld. Het blijft een gekkenhuis. Bij dat gekkenhuis heb ik me uiteraard nog even aangemeld en tot een uurtje of 5 heb ik mee ge-Re-Volt. Daarna ben ik mijn slaapzak weer ingekropen.
Zondag
Zondagmorgen werd ik wakker om ongeveer 8:30 doordat een aantal rastafari’s door de boxen mij wakker zongen. Maar ook de anderen werden hierdoor gewekt. Niet iedereen was hier blij mee trouwens. Omdat de verkenners al zeer actief waren besloten we bij hen een kijkje te nemen. Wat wij hier aantroffen was een waar unicum: Bernard was al wakker !!!!! Bernard krijg je normaal met geen kanon wakker en als je hem dan wakker hebt geeft hij altijd antwoord om zich vervolgens om te draaien om weer in een diepe coma weg te zakken. Een ieder die Bernard kent weet dat dit een waar mirakel was om Bernard zo vroeg ‘online’ te hebben.
Nadat we van deze waarlijke verassing bekomen waren hebben we de verkenners hun slaapspullen lapen opruimen en de tafel laten dekken voor het ontbijt. Vervolgens hebben Daan en Kees de verkenners in twee groepjes gedeeld om ze te laten tam-tammen op een grote blauwe ton. Een groepje aan de ene kant van het bos, het andere groepje aan de andere kant (niet het hele bos natuurlijk maar zo krijg je een beetje een beeld.) Vervolgens moesten ze met morse codes een woord doorzenden. Dit ging behoorlijk goed en in principe waren de woorden goed. We konden immers geen lange slagen maken. Helaas vond een van de buurtbewoners dit geen leuk spelletje waardoor we dit voortijdig gestaakt hebben. Zo rolden we met z’n allen een levend stratego spel in waarbij we eerst de tam-tam ton moesten zoeken en vervolgens, omdat de ton wel heel makkelijk te vinden was, een hockey stick. Toen we levend stragtego zat waren hebben we De Bison opgeruimd, de verkenners hebben de keuken en de toiletten schoon gemaakt en zijn om 12:00 uur allemaal opgehaald. De rowans en de (bege)leiding hebben het welpen -en verkenner lokaal toonbaar gemaakt en om ongeveer 13:30 uur waren de meesten van ons reeds vertrokken.
Tot slot
Misschien vraag je je trouwens af:”Waarom lees ik niets over de JOTA ?” Dat zit zo: Helaas hebben we geen zend amateur bereid gekregen om ons bij te staan met het zenden. Om die reden is er dus alleen een verhaal over de JOTI. Maar zoals ik ondertussen merk is dit verhaal lang genoeg geworden en neem ik aan dat jullie ondertussen wel genoeg gelezen hebben over onze JOTI belevenissen.
Uiteindelijk zit ik nu hier dit stukje tot een eind te breien. Helemaal schoon, fris en opgeruimd maar zeker niet 100 % wakker. Al met al kijk ik terug op een leuk weekend. Niet veel JOTI maar wel heel veel spel plezier. Ik hoop en denk dat iedereen het hier wel mee eens is. Zo niet dan hoop ik dat het volgend jaar ‘bigger, better, faster and more’ word.
Aan iedereen die er was en meegeholpen heeft: ALLEMAAL BEDANKT !!!!
Groeten van de cyberscout
(Edward)
* klik uit *