Vrijdagavond verzamelen op De Bison want het opbouwen dient te geschieden. Ditmaal in het pittoreske Bunnik. Wat minder pittoresk ligt de camping aan de snelweg, maar daar aangekomen blijk je van de snelweg vrij weinig te merken. Daarbij komt dat we al gauw 500 meter moeten sjouwen naar het kampterrein dus eigenlijk weer heel landelijk. Zoals gezegd vrijdagavond opbouwen in de schemering en met een fijn temperatuurtje, dat beloofd wat voor morgen! En inderdaad, na een gezellige nacht die niet koud was maar wel mistig werd het zaterdagochtend. Een prachtochtend.
Na de nodige ochtendrituelen zoals opkuisen, ontbijten en de rest van de tenten opzetten was het alweer tijd om de leden te ontvangen. Voor het gemak werd iedereen bij de slagboom die toegang geeft tot camping ‘De Boomgaard’ opgewacht. Vandaar werd iedereen lopend doorgestuurd naar het kampterrein en mochten de welpen en scouts hun slaapspullen klaarleggen in de desbetreffende tent. Niet wetende dat daar de komende nacht niet in geslapen zou worden.
Nadat dit gebeurd was was het tijd voor een korte opening van het kamp en vertrokken we richting Fort Vechten. Hier was een dag met het thema: “De dagen rond d-day” maar voor de kinders was het vooral iets waarbij veel soldaten rondliepen en er geschoten werd. Het hele fort stond echter in het thema van het jaar 1944. Mensen liepen rond in kleding uit die tijd. Met apparatuur uit die tijd (alhoewel we vrij zeker weten dat in de oude fotocamera’s toch echt geen digitale camera met lcd scherm zat.) We hebben zelf wat dingen kunnen doen en we hebben er ook geluncht. Na de lunch moesten we mee naar een aanvals demonstratie ofzo en daarna mochten we meedoen met de speurtocht “Zoek de Duitse spion”. Maar dat was niet zo heel spannend.
We mochten nog even zelf wat doen en daarna moesten we teruglopen naar het kampterrein. Weet je hoe ver? Nou, echt ver!
Gelukkig kwamen we aan en toen mochten we even lekker zelf spelen. Al gauw werd er gevoetbald tot er geroepen werd: “Aan tafel!!!” Oftewel: benen, voeten en handen wassen en achter het bordje plaatsnemen. Een flinke schep macaroni met rode of witte saus was ieders deel. Erg lekker, dus de complimenten aan de kok.
Na het eten de onvermijdelijke afwas. Die hoefden we niet helemaal af te maken want we moesten toen het parel verzamelspel doen. Bij 5 posten moesten we parels halen en verzamelen aan een touwtje. Wie het meeste had won natuurlijk. Maar er liep ook een pareldief rond die een parel van je kon stelen als hij je te pakken had. En als je ook nog eens bespoten was door de parelstinkerd pakte de pareldief er 2 af. Hoe naar is dat? Dus wij rennen, voor de dief en voor die stinkerd. Als je bespoten was was dat echt niet fijn hoor.
Tijdens het spel zagen we heel ver weg af en toe de lucht flitsen. Maar de leiding zei dat dat heel ver weg was. Maar toen we naar het alternatieve kampvuur moesten was het toch al wat dichterbij en bleef het heel veel flitsen… Onweer dus. O ja, dat alternatieve kampvuur was met olielampen omdat we geen echt kampvuur mochten in verband met de snelweg of zoiets raars.
Maar goed, dat onweer kwam dus en niet iedereen vond dat leuk, heel veel niet eigenlijk. We moesten al snel die grote legertent in maar toen we daar zaten werd er verteld dat alle jeugdleden allemaal naar huis moesten. En dat terwijl we ons allemaal zo verheugd hadden op slapen in de tent.
Nadat alle leden opgehaald waren of naar huis werden gebracht is de leiding nog even in de tent gaan zitten in afwachting van de grote rode pit die op buienradar was te zien. Genietend van een prachtige lichtshow zaten we in/voor de legertent, klaar om bij de eerste druppels helemaal de tent in te gaan. Met de eerste druppels begon het ook hard te waaien en we zijn de legertent in gedoken. Voor wel goed en wel stonden hing Stijn aan de achterwand van de legertent te roepen om hulp. De tent wilde vliegertje spelen. In no time hingen we allen aan de tent, gelukkig kwam iemand op het brillante idee om de zijwand omhoog te houden waardoor de wind vrij spel kreeg door de tent. Zo gezegd zo gedaan en de tent bleef staan. Jammer wel van de horizontale regen waardoor we met z’n achten nat werden. Met een biertje en een beetje geduld hebben we staan wachten tot de knoepert van een bui voorbij was. Ondertussen zagen we de welpentent en de rowantent plat gaan en is Daan nog een rondje wezen doen om de scheerlijnen weer aan te trekken waarbij hij zeiknat terugkwam. Toen het weer rustig was de boel geïnventariseerd en de inhoud van de platte tenten naar de legertent gesleept. Van de 3 nieuwe tenten die mee waren lagen er 2 om. De enige 30 jaar oude tent was ondanks niet helemaal goed opgezet te zijn niet om gegaan. Hoera voor kwaliteit.
Na de storm hebben we nog even ‘nagetafeld’ en zijn we allemaal ook maar ergens anders gaan slapen. De meesten thuis. Ondertussen wel iedereen een bericht gestuurd dat het programma van het groepsweekend werd afgelast. Er viel genoeg op te ruimen.
Zondagochtend geïnventariseerd wat er allemaal kapot en nat was. Alle spullen uitgelegd op zeilen en begonnen aan de opruim klus. Langzaamaan kwam de ene welp (met ouder(s)) na de andere scout spullen halen en zien wat er allemaal gebeurd was. Na het afbreken en opruimen van het kampterrein zijn de spullen naar De Bison gebracht en de tenten uitgehangen in de oude woning van Daan en Josje. Zeer fijn dat dat mogelijk was. Hopelijk hebben de benedenburen er geen nat plafond aan overgehouden.
Iedereen bedankt voor een hele leuke zaterdag en natuurlijk de inzet bij het opruimen op zondag!