Ouders

Kwam het door de tentpaal die ik op mijn kop kreeg? Door de tenen waarmee Frank in mijn neus probeerde te kriebelen? De oneerbare voorstellen van Marijke? Het lieflijk gesnurk van Wilma wellicht? Nee, het keiharde gesnurk uit de hoek van Joost, die beweert nooit te snurken? Of het gebrek aan korstmos op het tentdak, waardoor de temperatuur niet op 15 graden kon worden ingesteld, zoals Caroline ons heeft uitgelegd? Misschien kwam het door het samen slapen met 16 personen in een 10-persoonstent waarvan de leiding beweerde dat het een 16-persoonstent was? Het paardengefluister van Ben? Of toch de Deutsche Lieder die Antoon in zijn slaap neuriede? Ach nee, dat alles droeg juist bij aan de fijne, warme sfeer die in de grotemensentent hing. Het kwam door de bitterkou, wat lagen we te bibberen, terwijl de leiding binnen de kortste keren in dromenland was, onder de twee slaapzakken per leider. Zelfs doorgwinterde Anne had het koud!

Kinderen
10 vriendjes binnen handbereik om mee te voetballen, stoeien, verstoppertje spelen, lachen, rennen, van de berg af rollen, te spioneren, stiekem te snoepen. In de prachtige natuur onder de stralende zon. Onvermoeibaar waren ze, en vuil, vuil, dat gaat er nooit meer af. Er is geen onvertogen woord gevallen, dat is knap. De kinderen konden hun geluk niet op. En de ouders pinkten af en toe een traantje weg. Het was een bijzonder weekend.

Leiding
Wat een ideale schoonzoons. Dsjibi die op de achtergrond voortdurend aan het werk was. Lowie die op elk moment van de dag én de nacht een vrolijke noot inbracht. En Rann die met schijnbaar lichte pols de boel aanstuurde, maar die zijn verantwoordelijkheidsgevoel zwaar liet wegen. Wat hebben die jongens hard gewerkt voor ons. Wat zijn ze altijd vriendelijk. Hoe flexibel reageren ze op de wensen van de ouders (“in de zon liggen”), terwijl ze zoveel spelletjes hadden voorbereid. En vooral: hoe krijgen ze het voor elkaar om zo goed met onze jongens om te gaan. Stemmen worden zelden verheven. Na één, hooguit twee keer waarschuwen gehoorzamen de jongens. De jongens worden zoveel mogelijk vrijgelaten. En de regels die er wel zijn, worden nooit overschreden. Perfecte ouders zijn deze kerels. Ik zat met schaamrood op mijn kaken te bedenken hoe euh euh laten we zeggen “anders” ik als opvoeder te werk ga. Ik heb veel van jullie geleerd jongens. Petje af!
En harstikke bedankt voor het prachtige weekend, namens alle ouders en vooral alle welpen!

De moeder van welp Jan (Sandra)