Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw, het is zaterdag en toch gaat de wekker. Wekker?? Oja, we hebben ouder-zoon dag.
Het is half 11 als we aankomen, en we verwachten de laatsten te zijn, maar we zijn er als tweede, alleen Jannes en zijn vader zijn er nog maar.
Wel is er al enthousiaste leiding en die staan te trappelen om te mogen voetballen met de welpen (en de ouders). Als de rest van de welpen aankomt, gaan ze gelijk meedoen.
En dan is de club compleet en wordt er geopend. We dip-dippen en dop-doppen en na de WOEF is de dag dan echt begonnen!
Wij als ouders zijn nu al toe aan koffie, en die wordt gelijk aangeboden. Even een basis leggen voor de rest van de dag, want die is voor energieke welpen goed vol te houden, maar voor de ietwat stijvere ouders een hele uitdaging
Het eerste spel is lekker in het bos: We spelen stratego. Op zoek naar de vlag en elkaar aftikken en met kaartjes kijken wie ‘de sterkste is”. Het eerste spel is snel voorbij. Ik loop daar nl met een witte jas aan en de tegenpartij zag me weglopen van de plek waar de vlag was verstopt. (tip voor volgend jaar: Ga niet naar de ouder-zoon dag met een witte jas!).
We besluiten voor de tweede en derde ronde de welpen tegen de ouders te laten spelen en dat pakte goed uit voor de ouders. De eerste keer vonden we de vlag snel, maar liepen heel rustig terug naar het startpunt. Te rustig, want de welpen vonden de vlag ook en renden naar het startpunt en wonnen zo spel 2! In het derde spel namen de ouders revanche en verstopten de vlag heel dichtbij en zo werd die over het hoofd gezien en kon de vlag van de welpen worden veroverd.
We blijven in het bos voor het volgende spel: Buskruit. Kasper wilde graag met zijn moeder zoeken. Het viel voor hen niet mee om iedereen te vinden en net als er een heleboel spelers ‘af’ waren, kwam er een volgende die de bal wegschopte en konden ze opnieuw beginnen. Uiteindelijk was het Jeffrey die het best verstopt was en niet werd gevonden zonder hulp.
Redelijk moe en zeer hongerig keerden we terug naar de Bison, voor een gezellige lunch. Naast gewone boterhammen met divers beleg werden we getrakteerd op lekkere broodjes knakworst! Die werden zeer enthousiast ontvangen door iedereen.
En dan (hoe kan het ook anders) lekker weer naar buiten voor spel 3. Het hard-hout smokkelspel. Onderweg naar de speellocatie komen we langs struiken en klimbomen. En een welp is geen welp als hij daar geen gebruik van maakt.
Spel 3 hield heel veel heen en weer lopen in, waarbij je hout moest smokkelen en moest proberen uit handen van de tegenstanders te blijven. Opnieuw met kaartjes “wie is het sterkste – (spons-water-vuur)”. Maar het viel niet mee. Er werd heel goed verdedigd, dat er nog geld is verdient met de verkoop van het hout is eigenlijk een raadsel. Op het einde waren we toch wel wat gefrustreerd van het heen en weer lopen met niets…
Maar ook aan dat spel kwam een einde en konden we bij de Bison bijtanken (thee, koffie, limonade!). En we kregen uitleg over de volgende opdracht.
Na het succes van vorig jaar was het er weer: De kookwedstrijd!
Met een budget van 25 euro een 3 gangenmenu kopen, bereiden en opdienen voor 7 personen. In 2 groepen naar AppieH voor boodschappen en daarna gezellig koken in het welpenlokaal. Het rook al snel heerlijk (gebakken spek!) en vervolgens liet de rook het brandalarm afgaan…We hadden nog net niet de brandweer op de stoep.
Het eten werd geserveerd, en daarna lekker opgesmikkeld. “Veel variatie, zeer creatief en vooral erg lekker en gezond”, was de mening van de jury, en we eindigden met gelijk spel en volle buiken!
Na de afwas was het buiten donker, wat uitnodigde tot een kruip-en-sluip spel in het donker. 2 Posten en 2 grenswachters en dan maar hout, schapen en andere dingen smokkelen. Opnieuw was de witte jas een enorme handicap, daarmee kon je net zo goed gelijk naar de grenswachter lopen om de spullen af te geven…. En dus maar besloten om zonder jas te gaan lopen (erg koud, maar nu ging het smokkelen wel een stuk beter!). Na een tweetal pijnlijke struikelpartijen werd het spel stopgezet… daarbij was ook de smokkelwaar op. In plaats van ‘schapen’ werden er al stukken keukenpapier doorgegeven en het ‘hout’ was vervangen door dennenappels. Het was de hoogste tijd om terug te keren naar de Bison.
Nog een maal wat drinken (warme chocolademelk) en een lekker stuk koek kon de laatste uitslag bekend worden gemaakt om vervolgens over te gaan in een afsluiting. Iedereen nam afscheid en vertrok moe maar voldaan naar huis.
Het was een zeer goed georganiseerde dag die zeer prettig is verlopen en we kijken nu alweer uit naar volgend jaar!
Tobias en Marieke