Vrijdagavond, kwart voor negen, A27, Afslag 26, Boxtel. Na anderhalf uur snelweggeweld nog ongeveer 5 kilometer te gaan naar de plaats van bestemming. Niet wetende dat we qua tijd pas op tweederde van de reis zijn. Waar we naar onderweg zijn? Laat ik dat vertellen door middel van een paar regels uit een liedje gezongen door Inno:”Elke 2 jaar komen we bij elkaar… scout scout in.”
Wat is de Scout-in? De Scout-in is een weekend dat door Scouting Nederland om de twee jaar in georganiseerd wordt voor alle vrijwilligers van 17 jaar en ouder. Ditmaal was het thema “Be there” en bestond het uit een vakbeurs, een informatiemarkt, spel en activiteiten en dat alles voor leiding, bestuursleden en andere leden van Scouting Nederland. Tijdens het weekend kun je ideeën opdoen en workshops volgen. Maar het hele gebeuren is eigenlijk meer een enorm gezellig feest beschouwd. Overdag voor de min of meer ‘serieuze’ scouting zaken en ’s avonds is er ruimte voor de wat minder serieuze zaken.
Maar ik was gebleven in de file op weg naar het kampterrein. Waar onderweg enkele die-hard scouts alvast wat spullen pakken en met ferme tred naar het kampterrein gaan. Trekken wij nog maar eens een blikje open. Lopen doen we dit weekend vast nog wel genoeg. De reden van de file zien we trouwens aan het einde, gelukkig maar anders heb je zo het gevoel dat je voor jan doedel in de file hebt gestaan. Het parkeren is niet helemaal jofel geregeld waardoor de lange rij met scouts tot aan de snelweg stond en staat. Na de auto geparkeerd te hebben slenteren we naar ons kampterrein onder de bezielende leiding van Hopman Inno. Waarachtig staan we ook nog op het goede subkampterrein en krijgen we een plekje voor onze tent toegewezen welke we als een ongecontroleerde kudde gaan staan opzetten. Hoe ongecontroleerd het ook allemaal gebeurd, de tent staat zoals het hoort: rechtop, straks om de palen en netjes. Tijd voor betere zaken. Op naar het feestgewoel op het hoofdterrein alwaar we genietend van een biertje en een deuntje aan de nacht beginnen.
De volgende ochtend valt zwaar zoals enkelen van jullie wel zullen begrijpen. Echter we zijn hier met een doel: Scouting bedrijven en dat wordt door de eersten al snel gebezigd. Zoals gezegd kon je de hele dag bezig zijn met vanalles en nog wat. Van het bekijken van een demonstratie modelbouwvliegtuigen vliegen en besturen tot het volgen van workshops, van twisteren tot het beklimmen van een wand, van knutselen tot pionieren en van hapje tot drankje en dit alles in het thema van het 100 jarig bestaan van Scouting Nederland. Dat dus en dan ook nog onder een stralende zon! Het had niet beter gekund. Gedurende de middag kwam onze bescherm vrouwe langs (je weet wel, die blonde die getrouwd is met onze kroonprins… precies Maxima) en Hopman Inno heeft haar natuurlijk de hand geschud (het viel ons nog mee dat het daarbij bleef.) Met wat muzikale versnaperingen werd de avond ingeluidt en gingen wij al dansend en hossend de nacht weer in.
Het opstaan ging een stuk soepeler als de dag ervoor. Wellicht omdat iedereen snakt naar een douche welke op het terrein alleen voor medewerkers voorhanden is. Na de geijkte ochtendperikelen wordt de boel afgebroken en in de meegenomen wagens gestouwd. Wonderwel past alles weer en na een laatste kop koffie om de munten op te maken togen wij weer richting Zeist. Een goede ervaring rijker en smakend naar meer zit ik nu dit verslagje in elkaar te fantaseren. Hoe het was? Om dat te beschrijven kan ik alleen maar een quote van Kees aanhalen: “Van alle verwachtingen die ik had is er geeneen uitgekomen en dat is een goede zaak”.
Op naar de JubJam100 en een volgende Scout-in.
Edward