Vrijdagavond, 19.30, 2 oktober 2009. Je zou denken: een normale opkomst, maar nee: deze vrijdagavond was het tijd voor het jaarlijks terugkerende evenement: Het Groepsweekend. Maar een vrijdagavond zonder koffie was ondenkbaar, dus werd er koffie gezet en dit vervolgens ook opgedronken. Om een uur of 8 was het tijd om naar het kampterrein te vertrekken, niet in Doorn, niet op De Bison zelf, maar in Aerdenhout. Een klein dorpje, nabij Haarlem waar een scoutinglabelterrein gevestigd is.
Aangekomen op het kampterrein, zien wij dat Bob, Evert en Frits reeds aanwezig zijn, hetgeen wij al wel wisten. Deze jongens hebben de eerste tent opgezet, deze is bedoeld voor de Welpen. Daarnaast moet nog een tent komen, deze is bedoeld als buffer voor de Verkenners(deze moeten namelijk zelf een hut bouwen, maar of het ook slaapbaar is, is een andere vraag, vandaar deze tent) en als zij de tent niet gebruiken, slapen een aantal Rowans in deze tent. Goed, de Stam begint aan de 2 grote tenten(een stamtent, om te slapen en een kook/als-het-regent-kun-je-daar-droog-zitten-tent). Deze klus wordt relatief snel voltooid. Na dit gebeuren is het inmiddels 22.00 uur geweest, wat betekend dat het bier open mag. Dit wordt dan ook met plezier gedaan. De eerste avond op het mooie terrein van Aerdenhout, wordt een plezierig avondje/nachtje, vooral voor bepaalde Rowans die een mooi kunstwerk hebben gebouwd(iets met bierflesjes en kratjes).
De volgende morgen kunnen we relatief uitslapen, wat betekend dat we in ieder geval niet gewekt worden door schreeuwende Welpen om een uur of 7. Wij worden vanzelf wakker van de bedrijvigheid op het terrein door enkele stamleden. Dit was om een uur of 9, prima tijdje. Dit betekend dat we nog 3 uur hadden voordat de Welpen en Verkenners arriveerden. In die 3 uur hebben we vrij weinig gedaan, maar wat we gedaan hebben is wel van levensbelang. O.a: Koffie drinken, ontbijten, hout sprokkelen voor het kampvuur(!) en onze tent windproof maken, want de eerste nacht waaide we zowat weg.
Om 12 uur kwamen de Welpen aanrennen. De jongetjes zeiden hallo en renden weg, ergens in het bos. Ik heb begrepen dat ze binnen een halfuur bezig waren met een ‘boomhut’, waar ze tot zondagmiddag mee bezig zijn geweest(?), bevestig bij Jasper D. of Chiron. Goed, de Verkenners kwamen niet veel later aankakken en deze kregen meteen de leuke mededeling dat ze ZELF een hutje mochten bouwen voor de nachtrust. Sommige Verkenners waren het daar niet mee eens, ik geef ze groot gelijk. Zoals het een echte scoutinggroep behoort, openden we het kamp natuurlijk officieel, met een vlag enzo. Na deze enerverende en zeer leerzame opening gingen we lunchen. Na deze dagelijkse routine handeling, gingen we een bosspel doen. Dit is, in ieder geval in mijn geval, geen dagelijkse routine handeling(DRH). De bedoeling van het spel was zoveel mogelijk vlotten verzamelen, die bestonden uit Touw, Zeil, Proviand en Hout. Deze grondstoffen konden gekocht worden bij posten, verspreid over het terrein, met pokerfiches. Wie de meeste complete vlotten aan het einde van het spel had, won het spel. Dit werd met veel enthouisiasme gedaan en ook ik, de Zeilpost, heb me vermaakt. Het winnende groepje was trouwens Bram, met 35 complete vlotten en de kansloze verliezer was (een niet nader te noemen persoon) met 0 vlotten.
Daarna was het alweer tijd om te eten, gemaakt door de kookstaff bestaande uit Helma, Evelien en Dennis(alledrie invallers..). Het eten was andijvieprut met worst en als toetje een heerlijke vlavlib! Na dit alles te hebben veroberd alsof ons leven ervan af hing, werd het vuur snel aangemaakt door de Rowans. Even een complimentje voor onszelf, zonder hulpmiddelen(lees: wasbenzine, peut of andere licht ontvlambare goederen) hebben we het vuur binnen 5 minuten aangekregen en het bleef branden. Goed, de welpen en verkenners gingen nog een avondspel doen. Iets met lichtjes en lintjes. Toen ze terugkwamen werd er chocolademelk gedronken en aandachtig geluisterd naar Inno, die een spannend verhaal over een schipbreuk(KAMPTHEMA) vertelde. Na dit zeer spannende verhaal gingen de Welpen naar bed en werden de Verkenners en Rowans voorbereid op de dropping. Wat de verkenners hebben uitgespookt weet ik uiteraard niet, maar ik zal vertellen wat wij allemaal hebben meegemaakt.
We werden gedropt op een winderige locatie, op een parkeerplaats tussen de duinen. Ons eerste vermoeden was dat we in Zandvoort gedropt waren, maar dit bleek al gauw niet te kloppen. Na een minuut of 10 lopen zien we het eerste bord en toevallig wist ik(en de rest uiteraard ook) dat we richting Haarlem moesten, dit was linksaf en de afstand was 15 km, dan zou het kampterrein ongeveer 11 km zijn, aangezien het iets voor Haarlem ligt. We zijn in 1 keer goed gelopen, met een klein regenbuitje onderweg en het passeren van een dorp waar een zeker persoon woont als hoogtepunten. Na de borden te hebben gevolgd naar Aerdenhout komen we daar uiteindelijk aan en is het een kwestie van goed gokken waar het kampterrein is en dit doen we in een keer goed. We komen om een prachtige 1.58 uur als eindtijd aan op het terrein, waar het vuur nog brand, de biertjes vloeien en de knakworsten worden klaar gemaakt. Na het eten, het drinken van een biertje en als afsluiter het luisteren naar Ome Henk word om 3 uur gekozen voor de slaapzak.
De volgende ochtend worden we om een mooie 9 uur wakker, wat vrij laat is als je bedenkt dat we 2 meter van een Welpentent liggen. Na het ochtendritueel(koffie drinken en ontbijten) werden de spullen opgeruimd en de tent opgeruimd(door Ed en Kees, bedankt!). Als iedereen klaar is met opruimen, gaan we naar het strand. Deze keer wel in Zandvoort! Hier vind de overvlieging van Jorn en Frits plaats en kunnen de Welpen zich uitleven. Bram, ik en Steyn hadden geen idee voor de overvlieging maar we hadden wel een schep mee, dus werd bedacht om 2 kuilen te graven, ze daar vervolgens in te laten staan, aan elkaar vastbinden, de schep in de zee zetten en de opdracht meegeven:’Wrik jezelf uit het zand, ga met zijn 2en de zee in en red de schep’. Zo gezegd, zo gedaan! Het leverde uiteraard een zeer hilarische situatie op! Na dit zeer enerverende evenement gingen we weer terug naar het kampterrein, waar werd afgesloten om vervolgens weer terug naar Zeist te gaan. Dit verliep zonder noemenswaardige bijzonderheden en we zaten dan ook snel in de auto op weg naar Zeist. Op De Bison werd alles uitgeladen, snel afgewassen, afscheid genomen en de weg naar huis gekozen!
Het was een topweekend!
groeten Jesr.