Nadat afgelopen maanden de inhoud van het verkennermagazijn was verhuisd naar de container naast het welpenlokaal en het verkennermagazijn het rowanhok in aanbouw werd, begon op zaterdag 10 oktober 2009 een activiteit die vergelijkbaar is met het bereiken van het hoogste punt in de bouw.
Deze symboliek vraagt natuurlijk om uitleg: Al sinds de rowans begin jaren ‘90 en de stam (een paar jaar later) zijn opgericht, maken zij op de Bison gebruik van het verkennerlokaal. Dat misstond zeker niet, maar bij verblijf in andere scoutinggebouwen bleek elke keer dat er een belangrijk onderdeel ontbrak: een bar. Op zaterdagochtend 10 oktober werd begonnen om daar verandering in te brengen. Na tijden van speculatie over hoe, waar, hoe groot en over hoe mooi het zou zijn, hadden Jasper S en Bernard de handschoen opgenomen. Jasper S had een bar ontworpen en op A3 formaat op ruim tien vellen in elk denkbare doorsnee uitgewerkt. Met deze tekeningen in de hand en na een voorbereidende avond waarop zij het een en ander op maat zaagden, begonnen zij zaterdagochtend de bar op te bouwen.
Dankzij de tekeningen en het voorzagen ging alles in een rap tempo en stond er rond lunchtijd al een stevig skelet. De grootste vertragende factor was het lange dubben waar de spoelbak, de tap en de glazen ten opzichte van elkaar moesten komen en de daaraan gekoppelde indeling onder de bar: de koelkast en een kastje met deurtjes. Uiteindelijk werd besloten om van het oorspronkelijke ontwerp af te wijken. Gedurende de middag werd er minder gedaan, maar na de opkomst bleek hoever het al gevorderd was; ondanks dat het nog lang niet af was, stond iedereen te midden van het gereedschap en nog niet gebruikte balken aan de bar een biertje te drinken.
Na het eten gingen en Jasper S en Bernard voortvarend verder, na verloop van tijd geholpen door omstanders. Het skelet werd verstevigd zodat het een volle spoelbak, de tapinstallatie en verkeerd gebruik zal kunnen weerstaan. De zijkant van de bar met daarin ruimte voor een computer met muziek en het daaraan bevestigde klapgedeelte van de bar kregen langzaam hun definitieve vorm, de voor- en achterplaat van de bar werden minutieus op maat gemaakt. Dit alles vond plaats onder het genot van nu nog in de keuken getapte biertjes (voor een keer werd afgeweken van het gezegde ‘men drinkt het biertje nooit ver van de tap’) en langzaam maar zeker kwam het einde van deze fase van de bouw in zicht.